6 Μαρ 2008

ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Kαλωσήρθες στο σπίτι μου, γλυκόπικρη στεντόρεια
Τα μάτια μου στα σύννεφα παράφορα να γλείψεις
Πάρε καπνό και μη ρωτάς στα χείλη σου ανάμεσα
Τη ζέστη του δωματίου αυτού στ’ αυτί σου να δροσίσεις

Ψιθύρισε στα στήθη σου τις λέξεις μου σ’ ανάμνηση
Της νύχτας που λαμποκοπά στην αγκαλιά του κύκλου
Πάρε το σκάλισμα του σεντονιού ως ήχηση
Ψυχής ανείπωτης μαβιάς, αθέατης του ύπνου

Δώσε φωτιά στη θύμηση, σπάσε ξανά το σπίρτο
Του ουρανού που ευχήθηκα μέσα στο μπλε τασάκι
Χόρεψε το γέλιο σου στο δάκρυ τ’ απροστάτευτο
Τη νότα που αναζητά στο πάτωμα να κλαίει

Ξιπόλυτη κάποτε ανάσαινες δίπλα μου
Τους φόβους μου συνόδευες μακριά απ’ το μελάνι
Όσο κι αν ορκίστηκες δεν έσβησες το χέρι μου
Απ’ τη στιγμή αυτή που το δικό σου τώρα αναζητάει

Σφίξε στο βλέμμα σου την κυνική ματιά σου
Τα βλέφαρα μου πέταξε αντί για τα λουλούδια
Σπείρε φιλιά στη σκόνη τους που βάφτισες δική σου
Φοβού τα εξωτικά του σκοταδιού τα χάδια

Ξόρκια πουλούν τριγύρω σου, στριγγλίζουν μεθυσμένα
Στη στέγη του ονείρου σου που πρόσωπο αλλάζει
Γονάτισε στ’αστέρια τους, γεύσου την όρεξή σου
Δες με να τρέχω πίσω σου στην ώρα που προστάζει

Φόρα το νυχτικό λευκό μέσα στο ξύλο
Του κρεβατιού της ηδονής μέσα σου που δονείται
Στ’ άλλο το αλάβαστρο ο καπνιστής στο μώλο
Τσιγάρο άναβε ξανά, ξανά μονολογούσε

Τούτη την ώρα η θύμηση χαμένη μες στο ξύλο
Το αίμα μου υπόσχεται στη θάλασσα να δώσει
Τη γλώσσα σου που αχάριστη πήρε τον ερχομό σου
Τη γεύση της ευτυχίας σου στον τοίχο θα ματώσει

13 σχόλια:

Pipe Smoker είπε...

Καλησπέρα. Τι μου θύμισες, ρε άτιμε, εν μέσω χαρτακίων, σημειώσεων, δεδομένων και emails. Ωραίες μέρες.

Churchwarden είπε...

Pipedalf, πώς μπορώ να αναρτήσω τη μελοποίηση; Φώτισέ με.

kyriaz είπε...

Χείμαρρος είσαι-κάνε λίγο κράτει....δε σε προλαβαίνω.

Churchwarden είπε...

Καλά, Γιάννη. Μη βαράς! Αναμένω εντολή για να αλλάξω.

Fuji είπε...

"Ψιθύρισε στα στήθη σου τις λέξεις μου σ’ ανάμνηση
Της νύχτας που λαμποκοπά στην αγκαλιά του κύκλου
Πάρε το σκάλισμα του σεντονιού ως ήχηση
Ψυχής ανείπωτης μαβιάς, αθέατης του ύπνου"

Κορυφαία στροφή και ειδικά ο τελευταίος στίχος . Σολωμική αύρα.

Churchwarden είπε...

E όχι. Εκτός κι αν εννοείς το ψάρι.

kyriaz είπε...

...κι όμως,έχει κάτι από Σολωμό-νομίζω...

kyriaz είπε...

είναι πολύ καλό φίλε

Churchwarden είπε...

Ευχαριστώ, Γιάννη. Το έχω μελοποιήσει. Είμαι και Μάντζαρος.

kyriaz είπε...

Μια χάρη:ανέβασέ το μελοποιημένο

Pipe Smoker είπε...

Όχι και Σολωμό, ρε παιδιά (βάλε μπιπ στο "ρε"). Κρίμα το παιδί. Εκτός και αν με κάποιον διεστραμμένο τρόπο, το λέτε ως φιλοφρόνηση.

Το "είμαι και Μάντζαρος" με άρεσε.

Όσο για το ανέβασμα, χρειάζεσαι ένα καλωδιάκι να το περάσεις στο πι-σι (μπορεί να βοηθήσει ο Διόνους). Μετά μπορεί να μας φωτίσει ο ΙΚ που διαθέτει μπλογκ μετά μουσικής.

Καλημέρα σε όλους.

kyriaz είπε...

Πολύ ευχαρίστως να βοηθήσω.
Όμως πρώτα πρέπει να το περάσει στον υπολογιστή του.
Μετά θα δώσω αναλυτικές οδηγίες σε Mail στον αγαπητό Δημήτρη...

Καλημέρα σας.

Fuji είπε...

@Pipe smoker

Κι όμως Pipes, δεν είναι φιλοφρόνηση ( όπως και κανένα άλλο σχόλιο ), διαπίστωση απλώς(όπως και όλα τα λοιπά σχόλια). Αν δεις τη στιχοπλοκία των "Πολιορκημένων" , νομίζω θα συμφωνήσεις για το "ψυχής ανείπωτης μαβιάς , αθέατης του ύπνου".