19 Μαρ 2008

ΦΟΒΟΥ ΒΩΜΟΣ

Αφήστε κοντά μου να έρθουν τα παιδιά
Να ρωτήσουν γιατί τον ύπνο τους μαζεύει
Ο Θεός
Από εκεί που η πέτρα γίνεται φόβου
Βωμός στο μαξιλάρι τους

Παραμύθια θα τους πω-μη με φοβάστε-πτήσης
Για μια φορά κι έναν καιρό στου υγρού
Σπηλαίου τα στασίδια π’ έλαβε τρομερός
Το λόγο τότε ο βαρκάρης
Γιατί μονάχα εκείνος ήξερε πως όλη η ζωή
Το θάνατο φοβάται
Και το Θεό ο άνθρωπος

Παραμύθια θα τους πω-μη με φοβάστε-πτήσης
Για τον άνθρωπο που ντύνει αμετανόητους
Με ράσα πανωλόβλητους ίκαρους επί γης
Κι ανεπαρκείς αναίσχυντους της πτητικής γενειάδας
Όσους μήτε το θάνατο μήτε Θεό φοβούνται
Μα από την τόλμη τους κάποτε
Μοιραία θα το έβρουν

10 σχόλια:

Φαίδρα φις είπε...

η ποίησή σου μ'ενδιαφέρει πολύ,ως προς την αναλυτική της,έχει μια δυναμική και μια παρακινδυνευμένη και "κρυμένη" γραμμή...

φιλιά

kyriaz είπε...

Στ' αλήθεια έχει μια "αεροδυναμική"...

Να σαι καλά φίλε Δημήτρη!

Fuji είπε...

"Γιατί μονάχα εκείνος ήξερε πως όλη η ζωή
Το θάνατο φοβάται
Και το Θεό ο άνθρωπος"

H ποίησή σου αποπνέει μια βαθιά γνώση ζωής ...

Churchwarden είπε...

@Φαίδρα φις

Την αναλυτική και την κρυμμένη, την αντιλαμβάνομαι. Για τη δυναμική, σε ευχαριστώ. Την παρακινδυνευμένη, δεν ημπορώ να πω ότι την πιάνω.

@kyriaz

Καλώς το φίλο μου. Γιάννη, από καιρό έχω ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με το ΝΑΤΟ, αλλά ναυαγήσαμε στην τιμή. Τελικά θα χρησιμοποιοήσουν Βλαβιανό στη μύτη του νέου stealth.

@Fuji

Όπως ξέρεις, μικρούλα μου, είμαι γέρων. Έχω wisdom. Είμαι gifted.

ΩΣΗΕ είπε...

Φυσικά και θυμάμαι αγαπητέ το κοινό πάθος για το burn και τον άμετρο ενθουσιασμό που μιλήσατε γιαυτό, όμως μόλις ψες κατάφερα να ρίξω μια προσεκτικότερη ματιά στο ιστολόγιό σας και σήμερο βλέπω ένα ακόμα όμορφο ποίημα με πολύ ενδιαφέρον και με δυνατές ατάκες ακι ευστοχότατο κλεισιμο...

Σε χαιρετώ εξ ανατολών

Churchwarden είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ, ωσηέ. Πολύ τιμητικά τα όσα λες για τα ποιήματά μου, αλλά και την αξιολόγηση του φυλλοκάρδινου άσματος burn.

kyriaz είπε...

φίλε Δημήτρη,
σ' ευχαριστώ για το χαμόγελο που μου χάρισες με την απάντησή σου.
Το είχα άνάγκη αυτές τις μέρες....

Churchwarden είπε...

Προσπαθώ φίλε Γιάννη αλλά

(πλησίασε κοντά να σε πω στεφτί σ', πολεγε κι ο Βουτσάς, να μη μας ακούσουν)

είσαι δύσκολη περίπτωση.

Φαίδρα φις είπε...

το παρακινδυνευμένη ισχύει για τη δική μου ανάγνωση και κατ'επέκταση ερμηνεία,απλώς εκτιμώ-χωρίς να έχω βρει τον κώδικά σου,είναι ακόμα νωρίς-ότι ο κόσμος των συμβολισμών σου ακροβατεί σε μια κόψη μεταξύ παραλόγου και ονειρικού στοιχείου,αλλά παράλληλα με προσανατολίζει σε κάποιες φιλοσοφικές και ψυχαναλυτικές αντιστοιχίες.

αυτό,κατά τη γνώμη μου,έχει κάτι φιλοκίνδυνο,το οποίο προσωπικά μου αρέσει.

χαιρετώ

Churchwarden είπε...

Mάλιστα, αγαπητή Φαίδρα. Το σημαντικότερο, όπως καταλαβαίνεις, για μένα, είναι πως το ονειρικό και ριψοκίνδυνο στοιχείο που διαπιστώνεις, σου αρέσει.

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ.