18 Μαρ 2008

18.03.96


Εύκολα που περνώ απ’ τα μάτια σου στον ουρανό
Απ’ το μανίκι του νερού στο πρόσωπο της θάλασσας
Απ’ το μικρό σου δάχτυλο στου ζαφειριού το αστέρι
Έλπιση φήμη του φωτός έχταση απέραντη
Ό,τι κοιτάω με τη ματιά με θρέφει.

Ό,τι κρατάω με την αφή με θρέφει
Σώμα του πόντου δροσερό ή αγέρας
Γλόμπος του άπιαστου όνειρου ή κρύα σαπουνόφουσκα
Της παρθενιάς σου η γεωγραφία που δε με μέλει
Κι ένα μεταξωτό για τσαλαπάτημα
Ένα κουκί καμπάνας γυάλινης για τους κουφούς
Που ντύνουν με φελλό την πιο βαριά τους κούκλα.

Η κούκλα μου είναι η κούκλα σου είναι η γαλαζούλα
Ολόγυμνη που διασκεδάζει τρυπημένη με άστρα
Και κάνει μπάνια στη νυχτιά και γαργαλάει τους γρύλους.

Μα μήτε η στάλα της Αυγής πιωμένη απ’ το γλαυκό
Μήτε της πονηριάς του αηδονιού η ανάσταση
Μήτε της σβούρας ο ίλιγγος μήτε η λιγοθυμιά
Της ώρας που σκορπάει μες στο κενό τα πούπουλα
Δεν πίνουν από την πηγή σου την πηγή που λεν ελευτεριά.

6 σχόλια:

Fuji είπε...

"Η κούκλα μου είναι η κούκλα σου είναι η γαλαζούλα
Ολόγυμνη που διασκεδάζει τρυπημένη με άστρα
Και κάνει μπάνια στη νυχτιά και γαργαλάει τους γρύλους".

Φίλε Οδυσσέα, έφυγες στ΄αλήθεια νωρίς.Απογόνους δεν άφησες . Μερικές φορές , όμως, οι απόγονοι υπάρχουν χωρίς ποτέ να το έχουμε επιδιώξει.
P.S. Και αν σαφής δεν έγινα στους φίλους και εχθρούς μας- προπάντων στους δεύτερους - εσένα εννοώ, Δημήτρη, της ποίησης ψυχή.

ΩΣΗΕ είπε...

Πολύ όμορφο το μπλογκ σας αγαπητέ, το σημειώνω στα αγαπημένα.

Χαιρετώ εξ ανατολών

Churchwarden είπε...

Σας ευχαριστώ θερμά, αγαπητέ ωσηέ. Σας θυμίζω, όμως, ότι το έχετε ξαναδεί-είχαμε συνομιλία για το deepurplικό Burn, remember?

Churchwarden είπε...

Fuji, αδυνατώ να σχολιάσω. Ευχαριστώ.

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Δυνατες ομορφες λέξεις.
Καλη σου μερα

Churchwarden είπε...

@Μαρία Νικολάου:

Καλημέρα. Και όμορφες και δυνατές και σπάνιες.