16 Φεβ 2008

ΑΠΟΛΕΞΙΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

Aλουραίμ, Αλουραίμ
Οκτώ και παραγοντικό για να σου βρω ψευδώνυμο
Κι εσύ εκεί
Τις νότες να δείχνεις για ψιλές
Τα στόματα για υπογεγραμμένες
Γωνιές να κυκλίζεις σε αναπηδήσεις
Να ξεκλειδώνεις όλων των λέξεων τις αρτηρίες
Αλουραίμ, Αλουραίμ
Την απιστία των γραμμάτων πάψε να ψηλαφείς
Του χαμογέλου σου σταμάτα την άγρια ευωδία
Φρίττω
Ο Δρακουμέλ μας κυνηγά και η κακιά η μάγισσα
Μα εμείς έχουμε ποδαρόδρομο
Στυφτό ποροπωλείο έχουμε εμείς
Πορτοκαλάδες
Αλουραίμ, Αλουραίμ
Το νυστέρι σου σήκωσε ξανά μες στις κρυψώνες
- Κάτω από τα νύχια τους
Μέσα στις βαρείες
Και τις μυίγες –
Για να διδάξουμε χειρουργική
Απολεξιμετάγγιση
Σ’ όλου του κόσμου των ασκελμίνθων
Τις φατρίες

7 σχόλια:

Fuji είπε...

"Το νυστέρι σου σήκωσε ξανά μες στις κρυψώνες
- Κάτω από τα νύχια τους
Μέσα στις βαρείες
Και τις μυίγες –
Για να διδάξουμε χειρουργική
Απολεξιμετάγγιση
Σ’ όλου του κόσμου των ασκελμίνθων
Τις φατρίες"

Αυτή είναι Προτροπή.Και Επανάσταση.

Πρόποση: Στην Εξόντωση των ασκελμίνθων!

Churchwarden είπε...

Ι'll drink to that.

kyriaz είπε...

Σ' αρέσει ο υπερρεαλισμός φαντάζομαι...
Έχει κάτι περίεργο η ποίησή σου.
Παρακολούθησα τη συζήτηση που είχες με τη Γητευτρια σχετικά με το δυσνόητο των στίχων σου.Μα δεν είναι μόνο αυτό...
Σίγουρα πάντως η τεχνική σου διαφέρει πολύ-νομίζω-από τη δική μου...

Churchwarden είπε...

"Mα δεν είναι μόνο αυτό": Εξήγησέ μου.

"Κάτι περίεργο": Εξήγησέ μου.

Η συγγένειά μου με τον υπερρεαλισμό είναι συγγένεια με τον Οδυσσέα Ελύτη. Δε θα την πω επιρροή, μιας και ο εμποτισμός είναι βαθύς και παρατεταμένος, εκτεινόμενος ως τα σήμερα από τα παιδικά μου χρόνια.

Η τεχνική σου διαφέρει από τη δική μου, μα και συναντάται: είμαστε (στα δικά μου μάτια) αμφότεροι λάτρες του μαρτυρίου και της παρήχησης. Κάνω λάθος;

Pipe Smoker είπε...

Θέτω την παράφωνη παρένθεσή μου εδώ:

α) Fear of the Dark, το τραγουδάκι με τους αιματηρούς στίχους, που παρ' όλα αυτά καταφέρνει να είναι ατμοσφαιρικό.

α) Δεν καταλαβαίνω τι ζόρι τραβάς με τους Ασκέλμινθες. Μια χαρά όντα είναι.

Τώρα μπορείτε να συνεχίσετε τη συζήτησή σας. Εγώ θα ανάψω λίγο scottish blend στο sandblasted straight billiard μου και θα σας παρακολουθήσω ακούγοντας τον Bruce.

kyriaz είπε...

Κι εγώ αγαπώ πολύ τον Ελύτη.Νομίζω πως μετά το θάνατό του ένα ποσοστό του ενδιαφέροντός μου για την ποίηση θάφτηκε μαζί του...
Ακόμη κι η αγαπημένη Δημουλά,εξαιρετική ποιήτρια,δε μου προκαλεί τόσο δυνατούς κραδασμούς όσο εκείνος...
Πάντα επιστρέφω σε Ελύτη-Σεφέρη και δυο-τρεις άλλους που εκτιμώ.
Έχεις δίκιο για το σημείο συνάντησής μας...:)Μαρτύριο και παρήχηση...Σίγουρα διακρίνουν κι εμένα.
Όσο για την ανάλυση σε βάθος της ποίησής σου,δώσε μου τον απαραίτητο χρόνο-πάω έξω να παίξω χιονοπόλεμο με τη μικρή...:)

Churchwarden είπε...

Aγαπητέ Γιάννη, για τους Ελύτη-Δημουλά συμφωνούμε τετραγωνικά. Στον Σεφέρη αποστασιοποιούμεθα-ουδέποτε κατάλαβα τη σημασία που του δίνουν.

Προς Θεού, δε σου ζήτησα ανάλυση σε βάθος-να μου εξηγήσεις, σου ζήτησα, τα λεγόμενά σου.

Καλές χιονόμπαλες!