15 Φεβ 2008

ΚΙ ΑΣ ΕΙΧΑ ΤΟΣΟ ΠΑΤΩΜΑ

Με τα δάχτυλα στην πρίζα
Τα μαλλιά μου τεντώνονται θύμησες
Φορτίζοντας των εξομολογήσεων τις δεξαμενές
Με συνειρμών σκαμπίλια

Ποτέ μου δεν τοποθέτησα το ίδιο πλακάκι δις
Κι ας είχα τόσο πάτωμα
Για τούτο δε μετανιώνω
Όμως για τις ανισομεγεθύνσεις μετανιώνω
Τις ανισομεγεθύνσεις με βδελυγμία αποτάσσομαι
Γιατί για τα κατά τόπους εξαμβλώματα
Ουδέποτε ευθύνεται το διαφορετικό

Μα του σημαντικού η ανομοιομορφία

4 σχόλια:

Fuji είπε...

"Γιατί για τα κατά τόπους εξαμβλώματα
Ουδέποτε ευθύνεται το διαφορετικό

Μα του σημαντικού η ανομοιομορφία"

Πόσο δίκιο έχεις , πόσο δίκιο!

Churchwarden είπε...

Fuji, Fuji, Fuji...

Tι θα κάμνω με σένα; Όλα ωραία τα βρίσκεις; Πάρε πάραδειγμα απ' τον Σ.Κ. και τα άλλα νουνόπανα και πες...

πόσο δίκιο έχεις, μεγάλε!

Roadartist είπε...

πολυ ομορφο..

Churchwarden είπε...

@roadartist:

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Να με επισκέπτεσαι, αν θέλεις, που και που, και να μου λες τη γνώμη σου.

Την καλησπέρα μου.