15 Φεβ 2008

ΑΠ' ΤΩΝ ΠΛΗΓΩΝ ΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΜΟΥ

ΑΝΑΚΡΙΣΗ

Τετάρτη για σένα
Για μένα Κυριακή
Λάμια του Θωμά
Όχι δεν είναι αληθινές οι τρύπες αυτές στα χέρια μου
(Μόνο των ιαχών σου οι εντάσεις- παραδέχομαι)
Τις φιλοτέχνησε ειδικώς ο φίλος μου τσαγκάρης
Μα μάταια
Ο δόλιος προσάραξε
Στην υπέρυθρη όρασή σου
Όχι, μέγαιρα, δε θα σου πω που ήμουν
Ώσπου να συλλέξεις
Με γναθικές σου τις προσαρκτρίδες
Τα ίχνη του σιδήρου
Στοιχεία απ’ των πληγών τις όχθες μου
Θα σε πείσει άραγε μια DNA-ανάλυση
Πως κόκκινα περνούσα τα φανάρια
Για να βρεθώ κοντά σου;
Θα λιώσεις τότε τους αφορισμούς σου
Σαν δεις εμπύρηνα τα ερυθρά αιμοσφαίρια
Πτηνού το πρόσωπό σου;
Μα τι λέω
Εσύ πούπουλο μπορείς κι ακούς
Του στήθους το πετάρισμα
Καθώς αυτό βαρύ
Λυγίζει τις Κυριακές σου

5 σχόλια:

Fuji είπε...

"Εσύ πούπουλο μπορείς κι ακούς
Του στήθους το πετάρισμα
Καθώς αυτό βαρύ
Λυγίζει τις Κυριακές σου"

Μου διαφεύγει προς στιγμήν η πατρότητα του λεγομένου που ακολουθεί αλλά ο συνειρμός είναι αβίαστος:

" η ποίηση υπάρχει για να αποκατασταθούν οι αδικίες του Θεού"...

Churchwarden είπε...

Σε ευχαριστώ μεν, η ρήση είναι μούφα δε.

kyriaz είπε...

ακριβώς το ίδιο ξεχώρισα κι εγώ απ' όλο το ποίημα...
Τυχαίο;...

Καλό βράδυ!

Churchwarden είπε...

Όχι βέβαια. Τα μυστικά της τάσης.

Την καλησπέρα μου.

Churchwarden είπε...

@kyriaz:

και: Ευχαριστώ πολύ.