18 Φεβ 2008

ΕΚΠΝΟΗΣ ΤΟ ΜΥΤΕΡΟΤΕΡΟ ΑΣΤΡΟ

Της αισθητικής τα τέμπλα μου είναι ηδονήσεων μανουάλια
Σεισμόπληκτων περιοχών της προσωπικότητάς μου
Που αρέσκονται σε δωρεές αιφνιδίως
Ίσως επειδή άρχομαι από παιχνίδι ζωηρό
-Πότε η εισπνοή χωράει περισσότερο-
Γιατί τότε θα στήσω ξόβεργα
Της εκπνοής το μυτερότερο άστρο
Και θα καρφώσω τον πηκτικό παράγοντα της λέξης

Το αίμα στου απείρου τον παραπόταμο
Χύνεται με τραύμα, μολύβι και τριβή
Ώσπου οι σταλαγμίτες στα δένδρα και στα πονήματα
Βαθύκρημνοι ελεήσουν με λίγη δόξα τους κυνηγούς
Γιατί κι αν όλη μέρα τον ήλιο καταδιώκουν
Άντε την ταχτοποίηση μιας αχτίδας να προλάβουν
Μες στο δύστροπο σπειρί του

Δε λέω βέβαια-οι απέθαντοι σιδεράδες συνομιλούν
Καθημερινώς
Με τις χτιστές προδοσίες των τοίχων

3 σχόλια:

Fuji είπε...

"Της αισθητικής τα τέμπλα μου είναι ηδονήσεων μανουάλια"΄

Ακριβώς επειδή η αισθητική -η αισθητική σου -είναι δόνηση γλυκιά (ηδόνηση) και ιερή προσκύνηση,

"Γιατί τότε θα στήσω ξόβεργα
Της εκπνοής το μυτερότερο άστρο
Και θα καρφώσω τον πηκτικό παράγοντα της λέξης"

ακριβώς αυτό κάνεις.

Να είσαι καλά, να γράφεις και να ποιείς.

Fuji είπε...

"Όταν τα ποιήματα έχουν πολλά να πουν
τα πουλιά εγκαταλείπουνε τα δένδρα
στριμώχνονται στην τρύπα του μαρμάρου
και φτερουγίζουν μες στη γλώσσα δυνατά.

Τέτοιο φτερούγισμα ακούγεται
ως τις μορφές του γλύπτη
το άγαλμα αρχίζει τις φιγούρες
χορεύει με το πάθος στα λευκά"

Κάθε φορά που θα το βλέπω θα στο λέω. Σημείο αναφοράς για την ποιητική τέχνη. Εύσημα.

Churchwarden είπε...

Eυχαριστώ.