17 Φεβ 2008

ΔΡΟΣΙΑ ΠΟΥ ΦΥΛΑΚΙΣΕΣ ΣΕ ΤΟΙΧΟΥΣ

Tι αναζητάς
Θέλεις να αναπνεύσεις τη δροσιά που φυλάκισες σε τοίχους
Τις χορδές που τέντωνες τόσο καιρό θέλεις με τα δόντια σου να κόψεις
Θέλεις ένα δοξάρι ζεστό να στείλεις στον ήλιο
Και φρικτό να επιστρέψεις στις φωνές των δολοφόνων σου
Μακριά θέλεις να περπατήσεις απ’ τους λαβυρίνθους των δαχτύλων σου
Να θανατώσεις ρίζες σε μολυσμένα χώματα
Με βενθικούς ψιθύρους βλάσφημους
Θέλεις να γρατζουνίσεις παιδικά χείλη
Να βιάσεις, να σκοτώσεις, να ληστέψεις
Να ξεκαρδιστείς, να καταστρέψεις, να ουρλιάξεις
Ή μήπως δε θέλεις
Μήπως απλώς σου αρκεί
Να ξαπλώσεις ήρεμη σ’ ένα στρώμα
Πλωτό μ’ αναμνήσεις και μπαχαρικά
Και ν’ αναστενάξεις ήρεμη για τη μια και μοναδική φορά
Που στα μαλλιά σου περικυκλώθηκαν αναστεναγμοί
Αήττητοι

3 σχόλια:

Fuji είπε...

" Μήπως θέλεις να αναπνεύσεις τη δροσιά που φυκάκισες σε τοίχους "

"Μήπως απλώς σου αρκεί
Να ξαπλώσεις ήρεμη σ’ ένα στρώμα
Πλωτό μ’ αναμνήσεις και μπαχαρικά
Και ν’ αναστενάξεις ήρεμη για τη μια και μοναδική φορά
Που στα μαλλιά σου περικυκλώθηκαν αναστεναγμοί
Αήττητοι"


Ιδανικές οι Πολιτείες όπου θα κυβερνούσαν οι φιλόσοφοι και θα ΡΩΤΟΥΣΑΝ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ...

Χαίρε, αγαπητέ CHURCHWARDEN!

Churchwarden είπε...

"Ιδανικές οι Πολιτείες όπου θα κυβερνούσαν οι φιλόσοφοι και θα ΡΩΤΟΥΣΑΝ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ..."

Δικό σου; Με βρίσκεις απολύτως, οριστικώς, καθέτως και ανυπερθέτως σύμφωνο.

Fuji είπε...

Κατά το πρώτο ήμισυ του παππού Πλάτωνα . Κατά το δεύτερο δικό μου .
Εγώ πάντως συμφωνώ απολύτως, οριστικώς και ανυπερθέτως με τις ερωτήσεις σου.