23 Φεβ 2008

ΨΟΓΟΣ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΑΝΤΟΥ

ΣΠΑΡΤΑΣΤΡΑ

Σπάρταστρα με μυρωδική κανέλα
Πασπαλισμένη στο αφρόγαλα της βρώσης μου
Ξυπνούν πτώση επί απότομου
Λίαν ενδιαφέροντος γκρεμού

Σπάρταστρα του ονόματός μου
Η γενική πτώση ανώμαλη
Έχω και γω μια κατοχυρώσει-εδώ
Κλείνονται ανώμαλα οι τέχνες
Απ’ των χαμαιτυπείων τους θαμώνες
Στις διαφημίσεις
Και γω με μέσα ψάρια και λάμψεις
Διαττόντων
Θα σκάσω;

Σπάρταστρα μια τοποθέτηση
Στα μαλλιά παρθένας κόρης
Τα πεφταστέρια λαμπυρίζουν σιγουριές
Κλίνεται σαν τίποτ’ άλλο
Η βεντέτα μου να εμφανίζομαι
Ψόγος ταπεινότητας παντού

Κι αν τα ουσιαστικά μια-δυο
Τις έχουν μετρημένες
Εγώ τις έχω γενικώς
Άπασες ανώμαλες τις πτώσεις
Μιαρός μου να ευφραίνομαι
Πολύποδας να με χαρώ

2 σχόλια:

Fuji είπε...

"Σπάρταστρα του ονόματός μου
Η γενική πτώση ανώμαλη
Έχω και γω μια κατοχυρώσει-εδώ
Κλείνονται ανώμαλα οι τέχνες
Απ’ των χαμαιτυπείων τους θαμώνες
Στις διαφημίσεις
Και γω με μέσα ψάρια και λάμψεις
Διαττόντων
Θα σκάσω;"

Σπάρταστρα ! Απίθανη λέξη ! Και "έξυπνη" η κλιμακωτή της παρουσία στο ποίημα . Τρανή, όπως πάντα , η έξοδος!

Churchwarden είπε...

Thanx κάργα. Kάργα κάργα.