22 Φεβ 2008

ΑΣΠΙΛΟ ΣΕ ΓΥΑΛΟΧΑΡΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ


Τι δώρισε στη φούχτα του ο άγγελος
Της ασημένιας διείσδυσης πολύσχημης πανσελήνου
Ξέρω καλά, γιατί ξυπόλυτος στην άμμο
Της σιωπής μου άκουσα μέρες να ξεψυχούν
Κλινήρεις

Ήταν η ζώσα ύλη των κυττάρων
Μες στα χαώδη των λέξεων δεσμοσώματα
Που έπηξε την οσμή σου σε συνάντηση
Καύχημα πλημμυρίδας θεϊκό

Τι δώρισα σ’ εκείνο που ζει τη νεκροφάνεια
Άσπιλο σε γυαλόχαρτα αγαλμάτων μ’ ελπίδα
Τους φιλύποπτους μίσχους των βουνών
Ξέρω καλά, γιατί ορθοστασίας ξάστερος
Ξεδίψασα με πηγή που τα μάτια σου αναβλύζει

2 σχόλια:

Fuji είπε...

"Ήταν η ζώσα ύλη των κυττάρων
Μες στα χαώδη των λέξεων δεσμοσώματα
Που έπηξε την οσμή σου σε συνάντηση
Καύχημα πλημμυρίδας θεϊκό"

ΘΕΪΚΟ.....

Churchwarden είπε...

To ξέρω.