25 Φεβ 2008

ΩΣΑΝΝΑ

Θαυμάζοντας τα κατάξανθα μαλλιά της γυναικός
Σκηνοθετώ μιαν αρχιτεκτονική παλινδρόμηση
Ανάμεσα στο θεατή και τον εραστή της
Τείνοντας γέφυρες εκτίμησης εικονικής διαύγειας

Το φιλμ είναι ασπρόμαυρο-ο εραστής
Της Ελευθερίας θα την κοιτάζει πάντοτε ξανθιά
Γιατί μέσα στο πανί οι αποχρώσεις
Δεν αλλοιώνονται

Το φιλμ είναι ασπρόμαυρο-ο θεατής
Της Ελευθερίας πάντοτε θα την κοιτάζει ξανθιά
Γιατί έξω απ’ το πανί ξέρεις
Ποια απ’ τα λευκά μαλλιά
Είναι αλλοιωμένα της διχρωμίας

Αν όμως τα ξανθιά μαλλιά εξέλειπαν
Του περίγυρου εκπαιδευτή
Τότε ο θεατής θα κοίταζε την Ελευθερία
Όπως ουδέποτε την κοίταξε ο εραστής της:
Λευκομαλλούσα

Αν είσαι εσύ ο θεατής
Αν τρέμεις σύγκορμος απ’ του μαρμάρου την παστάδα
Ως των κιόνων τα ζουμερά λαγόνια ρήγματα
Θα γνωρίζεις βέβαια πως ουκ έστιν ετερότροπη κατάκτηση
Και εραστού αντικατάσταση στο πανί της ιστορίας
Άλλη, απ’ την ηλικία της εργοειδικής ιδιωτείας
Που μόνο να λιώνει μπορεί δρόμους προς την επιφάνεια
Απολυμαίνοντας τρομώδης τους φλοιούς
Ωσάν ΝΑ ένα ράπισμα της Απολλώνιας χλωρίνης

Με ποιον, λοιπόν, σκοπεύεις να τα βάλεις;

4 σχόλια:

Fuji είπε...

Ωσάν ΝΑ ένα ράπισμα της Απολλώνιας χλωρίνης

Με ποιον, λοιπόν, σκοπεύεις να τα βάλεις;


Αφιερωμένο στους απανταχού οχτρούς!

Churchwarden είπε...

Nα τους χυθεί το μάτι ωσάν λουκουμάς...

Mist είπε...

στους λόγους σου...
Τρέμουν Φλοιοί!!!

Υπέροχο!!

την καλημέρα μου ποιητά!

Churchwarden είπε...

Αγαπητή Mist, την καλημέρα μου, τις ευχαριστίες μου και την επιθυμία μου να με επισκέπτεσαι.