14 Φεβ 2008

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ


Η ΓΗΤΕΥΤΡΙΑ ΛΕΓΕΙ:


Καλησπέραααα!Το τραγούδι υπέροχο!Το ποίημα σου πολύ παράξενο. Δίνει την αίσθηση ότι χρησιμοποιείς λέξεις ευαγγελίου, από του οποίου τη γλώσσα είμαι άσχετη.Τί σημαίνει ανά; αμάχτιστε; ασμίχτορες; σειριακά δαμάζω; φρενίτις ζωογόνου μεταλλαγής;Σε ρωτάω επειδή το συζητήσαμε και εξέφρασες την προθυμία σου να εξηγείς. Πάντως, αν δεν είχαμε μιλήσει θα του έριχνα μια ματιά, θα θύμωνα και θα άλλαζα σελίδα. Αυτό δε σημαίνει ότι είμαι σωστή εγώ. Σου λέω τί θα έκανα και τί κάνω ως αναγνώστρια. Προσπερνάω. Δεν το ψάχω καν. Θα πρέπει να μου έχει κάνει κάτι κλικ για να μείνω. Γιατί νιώθω ότι ή ο ποιητής κινείται σε άλλες σφαίρες όπου αδυνατώ να τον φτάσω και να τον παρακολουθήσω, συνεπώς άκυρη η επικοινωνία ή ότι είναι βλαμμένος και πάλι άκυρη, ή ότι είναι δήθεν κι έχει πάρει ένα λεξικό της άκρας καθαρεύουσας και χώνει λέξεις για εντυπωσιασμό.Νομίζω σε συμφέρει η πρώτη εκδοχή! :))))))Κι έπειτα έχω καταλήξει ότι θα διαβάζω την ποίηση που μου μιλάει και αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές μου και όχι ποίηση που όσο να τη μεταφράσω έχω χάσει όλη την ομορφιά των στίχων και κάθε συγκίνηση. Και κανείς δε θα μπει στον κόπο να μεταφράσει δηλαδή...Αυτό μου συμβαίνει με την ακατανόητη γραφή και με τη γλυκερή. Την ποίηση που δεν καταλαβαίνεις ότι αλλάζει ποίημα. Νομίζεις πως είναι όλα ίδια. Μονίμως κλαψουρίζει και υμνεί το κορμί της, τα μάτια της, τ' αυτιά της και όλα της που τα αναζητά ο ποιητής και κόβεις φλέβες εσύ εν τω μεταξύ. Δεν θα στα έλεγα καν, αλλά επειδή το ζήτησες. Ελπίζω να μη με παρεξηγήσεις. :)


ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ:


Kαλή μου Γητεύτρια, τα λόγια σου ουδεμία σχέση έχουν με την παρεξήγηση-αντιθέτως, αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη που μου τα απηύθυνες. Μεταξύ άλλων, δίνουν με την ευκαιρία να πλέξω τα απομεινάρια της σημερινής μέρας ως γουστάρω-τουτ’ έστιν, να δικαιολογήσω την ύπαρξή μου στον κόσμο που διάλεξα. Κάποιοι γραφιάδες, μπορεί να το ξέρεις μπορεί και όχι, γράφουν με τη φιλοδοξία να καταργήσουν τα εσκαμμένα δια στοχασμού. Πρόκειται για τους στοχαστικούς ποιητές της πρόζας, που εσωκλείουν εντός κρυπτογραφικών στίχων την εναλλακτική της Αϊνστάνειας φυσικής, νοήματα νέα και μεγάλα για τους μπαλλαντίστες της πενιχρής στιχοπλοκής. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς, με τον ίδιο τρόπο που δε διεκδικώ πατρότητα ανακαλύψεως της πυρίτιδας. Όταν, λοιπόν, ερωτεύομαι, δε θέλω τίποτε άλλο, από το να υμνήσω τα χείλη της, τα φρύδια της, τα ματοτσίνορά της, τις παρανυχίδες της, τα αυτιά της, τα σπυράκια της, τα όλα της. Προφορικώς, αυτό κάμνω. Ποιητικώς, προσπαθώ να πραγματώσω αυτό που ποιητικώς υποσχέθηκα: να πρωτοτυπήσω επί του κοινότοπου. Όταν διαβάζω στίχους γραφιάδων, των οποίων το μέγεθος ούτε διεκδικώ ούτε, ακόμη κι αν διεκδικούσα, θα πετύχαινα (η ζεστή ανάσα της γυναίκας, η ιδιοφυΐα που δεν είναι παρά ένας έρωτας κι άλλα τινά-περιττεύει να αναφέρω τα ούτως ή άλλως διάσημα ονόματά τους), παρουσιάζω το ίδιο σύμπτωμα μαζί σου. Θυμώνω. Βεβαίως, δεν έχω το δικό σου εν προκειμένω περιθώριο: να ρωτήσω τους ίδιους πώς αντιλαμβάνονται τη σημασία τους, την οποία κοπιωδώς προσπαθώ να βρω αλλά δε βρίσκω. Αντ’ αυτού, λοιπόν, λαμβάνω κοντυλοφόρο και λέγω: τα άπαντα της παγκόσμιας ποιήσεως ξέσκισαν το φιλί. Υπάρχει κάτι που εγώ μπορώ να δω στο φιλί, το οποίο αγνοούν τα άπαντα της παγκόσμιας ποίησεως; Μήπως τέτοιο ένα είναι, σκέφτομαι, το κραγιόν που μένει στο δικό μου τσιγάρο αφού φιλήσω εκείνη;



Τούτο το κραγιόν
Στο φίλτρο του τσιγάρου
Δεν είναι ούτε από τα χείλη σου
Ούτε απ' τα δικά μου
Είναι του φιλιού



Μήπως τέτοιο άλλο είναι το εξαντλημένο από το μύθο μήλο, καθώς το μήλο γίνομαι εγώ και καταπίνω τους εγωισμούς μου για χάρη της;



Το μήλο για να φαγωθεί καταπίνει τα κουκούτσια
Του



Σε ένα, πάντως, έχεις δίκιο. Είμαι τω όντι βλαμμένος (όπως και ο Κλέων σε ένα αγαπημένο φιλμ), όταν τολμώ να πιστέψω ότι οι άνωθεν και οι κάτωθι στίχοι έχουν σημασία:




Δόξα σοι αμάχτιστε μάρτυρα

Πόνου της γέννησης έρωτα
Ανά στα μάτια σου μόνο




Μια αναγέννηση στα μάτια της είναι πράγματι φτωχή, καίτοι κατακερματισμένη, κι αδύνατον να φτάσει το τα ματόκλαδά σου λάμπουνε/σαν τα λούλουδα του κάμπου βρε. Παρόλα αυτά, εσένα, όπως και τον καθένα που είχε την καλοσύνη να διαβάσει κάτι δικό μου, σε διεκδικώ. Εσαιεί θα τείνω στην τέρψη του. Κι όταν δεν το καταφέρνω, τρόπους θα μηχανεύομαι για να ακουσθεί το κλικ.




8 σχόλια:

γητεύτρια είπε...

Πρώτ' απ' όλα να σου πω ότι αναφερόμουν στο συγκεκριμένο ποίημα και δεν χαραχτηρίζω την ποίησή σου συνολικά ή τουλάχιστον αυτήν που έχω διαβάσει. Δεύτερον με κάλυψαν απολύτως οι θέσεις σου με τις οποίες και συμφωνώ. Εν τέλει τα ίδια λέμε. Τρίτον τα άλλα δυο που παραθέτεις δεν έχουν καμία σχέση με το υπό συζήτησιν, αφού είναι απολύτως κατανοητά και για μένα και υπέροχα, κυρίως αυτό με το κραγιόν στο φίλτρο του τσιγάρου, που το βρίσκω απόλυτα ερωτικό.
Τέταρτον θα πάρω απαραιτήτως τα βιβλία σου για να σε μελετήσω ενδελεχώς και επισταμένως και να έχω συνολική εικόνα και πέμπτον αν εννοείς ότι είσαι τόσο βλαμμένος όσο ο Κλέων από το Μια ζωή την έχουμε, κινδυνεύω να σ' ερωτευτώ. ;)

Καλημέρα!!!

Churchwarden είπε...

Kαλημέρα-το ήξερα εκ των προτέρων ότι δε θα διαφωνήσουμε τελικώς. Τη συγκεκριμένη, άλλωστε, ανάρτηση, τη χρησιμοποιώ και ως σημείο αναφοράς κάποιων ευρύτερων σκέψεών μου, οι οποίες έχουν να κάνουν με τα ζητήματα που έθιξες στο σχόλιό σου για το "ευαγγελικόν" ποίημα μου.

Μαγκίτης ο Κλέων-αγαπημένα όλα τα φιλμ του Τζαβέλλα. Αλησμόνητος ο Τάκης Χορν.

Για όσα ενθαρρυντικά μου λες, σε ευχαριστώ πολύ.

Pipe Smoker είπε...

Αντιστέκομαι, αλλά τελικά δεν μπορώ να κρατήσω το στόμα μου κλειστό.

Δεν μου αρέσει το ποίημα με το φιλί. Καθόλου. Την απάντηση την έδωσες μόνος σου στο τηλεφώνημά μας (για να μη λες ότι μιλάω στον αέρα). Ξέρω ότι το δασκαλίστικο σου τη σπάει, αλλά θα επιχειρήσω, λόγω θέσης (η μπουνιά που δεν μπορεί να προσγειωθεί-κουρδιστό πορτοκάλι). Μπορείς να αποδώσεις την εικόνα με άλλον τρόπο? Θα ήταν ενδιαφέρον.

Μέχι τότε, Πρελούδιο και πάλι Πρελούδιο. Το αριστούργημα που οφείλουν οι ενίοτε συμπλεγματικοί μεγαλοποιητές να συμπεριλάβουν στις μελλοντικές ανθολογίες.

PS: Τι να κάνει και ο γραφιάς? Δεν μπορεί συνέχεια να φτιάχνει μαμάτα ποιήματα.

Pipe Smoker είπε...

Σκέφτηκα και το δέλεαρ. Αν φτιάξεις την εικόνα με άλλες λέξεις, θα σου δώσω τουλούμπα να φας, καλαμπόκι με virginia να καπνίσεις και θα φτιάξω τόση σάλτσα, ώστε να γεμίσω μια βιβλιοθήκη (σοκολάτες optional).

Fuji είπε...

Πράγματι. Άλλο το Πρελούδιο, άλλο το "φιλί",άλλο το Πιες, άλλο τα χαϊκού, άλλο τα σονέτα, άλλο τα πεζά ... Είναι ,όμως,απαξάπαντα εξίσου πρωτότυπα. Γι αυτό και απαξάπαντα μου αρέσουν. Η διαφορετικότητά τους αναδεικνύει τις ατελεύτητες δυνατότητες μιας ανεξάντλητης ( σε ιδέες , ύφος , τεχνική) γραφής.

Churchwarden είπε...

Εμείς τα έχουμε πει. Εξήγησε, όμως, γιατί δε σε αρέσει.

Pipe Smoker είπε...

Η εικόνα είναι ότως πρωτότυπη, αλλά η απόδοση τείνει στη γλυκερότητα. Θα επιχειρήσεις 2η γραφή? Πραγματικά με ενδιαφέρει και αρνούμαι να το επιχειρήσω εγώ, αφού τίθεται θέμα πατρότητας. Αναμένω τα καλύτερα, Nugs.

Churchwarden είπε...

Aγαπημένε κύριε Φροντοφίλε μου, φυσικά και δε θα επιχειρήσω δεύτερη γραφή. Σ' εμένα αρκεί η πρώτη και, κυρίως, η αναγνώριση της πρωτοτυπίας της εικόνας.