15 Φεβ 2008

ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΑΚΡΙΔΕΣ

Μόνιμα ξαπλωμένος στην άμμο των ονείρων μου
Χαίρομαι τη γυναίκα μ’ αεράκι δίψας
Ταιριαστό των όσων πάντα ήταν εκεί
Μα δεν τα βλέπαμε

Έτσι την πόλη αυτή δεν ήξερα
Μήτε τους Γερμανούς που κατοικούσαν εκεί
Κι εργάζονταν σκληρά να μελετήσουν
Τις ακρίδες

Billefeld: άγνωστη πόλη
Ώσπου με πλησίασε ο Klaus
Για μια συνεργασία μελέτης της ακρίδας
Κι είδα το Billefeld παντού
Στις ειδήσεις, στο μετρό, στα μεγάφωνα
Την αδιαφορία να χλευάζει
Με όραση διάθεσης ειδητική

Με όραση διάθεσης είδα και τους Γερμανούς
Να πλησιάζουν τη γυναίκα μου με αεράκι
Δίψας- φαίνεται πως ξύπνησε τα βήματα
Ο Klaus

Της άρπαξα τότε λαίμαργα το χέρι
Βλέποντας τον τρόπο καθαρά να θηλάσω
Το παιδί μου- και το φίλησα

Ίσως αν μπορούσα να φύτευα παντού
Στις ειδήσεις, στο μετρό, στα μεγάφωνα
Ένα φιλί για δάκρυ στο χέρι της γυναίκας
Ίσως τα πηγάδια να στέρευαν της αυτοχειρίας
Όσων ξαπλώνουν δίπλα μα δε βλέπουν
Της μάνας τη ρυτίδα

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"Της άρπαξα τότε λαίμαργα το χέρι
Βλέποντας τον τρόπο καθαρά να θηλάσω
Το παιδί μου- και το φίλησα" :

Το αγαπημένο μου σημείο.

"Ίσως αν μπορούσα να φύτευα παντού
Στις ειδήσεις, στο μετρό, στα μεγάφωνα
Ένα φιλί για δάκρυ στο χέρι της γυναίκας
Ίσως τα πηγάδια να στέρευαν της αυτοχειρίας
Όσων ξαπλώνουν δίπλα μα δε βλέπουν
Της μάνας τη ρυτίδα" :

Τα σημάδια της αγάπης.

Ευτυχώς που γράφεις ,Churchwarden,καιμας λυτρώνεις...


Fuji

Churchwarden είπε...

Γράφω ναι. Λυτρώνω όχι. Δυστυχώς.

Fuji είπε...

Κι όμως, έτσι είναι. Κεντάς τις ψυχές με τον ίδιο τρόπο που ζωγραφίζει ο Ritchie.

Churchwarden είπε...

Kαλά, αφού το λες εσύ, έτσι θα είναι.