14 Φεβ 2008

ΠΙΟΝΙΑ ΚΩΦΑΛΑΛΗΣ ΟΣΦΥΟΚΑΜΨΙΑΣ

Σε μια πόλη δίχως κτίρια
ανθρώπινα σώματα του ίδιου ιδρώτα συνενώνονται
Κάθε οσμή αναζητά το ταίρι της
μες στα μαγεμένα δάση της άχρωμης σκακιέρας
Παίκτες κουνούν νεκροί τα πιόνια
της κωφάλαλης οσφυοκαμψίας
Σε στύση προ εκσπερμάτωσης
οσμηρές τριχοφυΐες
παρασιτούν σε απέλπιδες προσπάθειες
βαθείας εισπνοής
Λιπαίνει το χώμα ο σίελος των παπαγάλων
και παρθενογεννάται θριαμβευτικά
Ένας νάνος βιάζει τη χιονάτη
που τόλμησε να μιλήσει για λογική
Κι ένα δέρμα μόνο του
στοιχεία εκλείψεως που ενδίδει σταυροκοπά
Κάθε του κύτταρο μαζεύει από γύρω
και συμπυκνώνεται σ’ ακατανόητη δικαιοσύνη
Θείο Σύνταγμα σε πάπυρο ασηψίας
το αυτοκίνητο που βρέφη διαμελίζει
Και το σ’ αγαπώ μιας γυναίκας που για σένα αυτοκτόνησε
Προτού αποκοιμηθεί σαν ξανάδε τη φωτογραφία σου

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"Και το σ’ αγαπώ μιας γυναίκας που για σένα αυτοκτόνησε
Προτού αποκοιμηθεί σαν ξανάδε τη φωτογραφία σου"

Αυτή είναι η ερωτική ( και όχι μόνο )προδοσία ή μήπως ο ορισμός του ψευτικού έρωτα;

Το ερώτημα είναι κατά βάση ρητορικό και εικονιστικό της δυναμικής των στίχων σου...

Ευχές ....

Fuji

Churchwarden είπε...

Αυτή είναι η ροή των πραγμάτων.

Τhe same flower that smiles today
Tomorrow will be dying...

γητεύτρια είπε...

Αυτό το βρίσκω εξαιρετικό! Πραγματικά εμπνευσμένη δημιουργία!
Το καλύτερο απ' όσα έχω διαβάσει ως τώρα!

Churchwarden είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ. Πάντα να λες ευθαρσώς αυτό που πιστεύεις, τηρώντας απλώς (όπως, άλλωστε, πράττεις) τους αυτονόητους κανόνες της ευγένειας. Τα σχόλιά σου, θετικά και αρνητικά, τα απολαμβάνω.

Pipe Smoker είπε...

"Παίκτες κουνούν νεκροί τα πιόνια
της κωφάλαλης οσφυοκαμψίας"

Κοίτα να δεις που τελικά ο στίχος άρχισε να μου αρέσει.

Churchwarden είπε...

Δέκα χρόνια τα ούμπαλά μου δέχονταν τις ανηλεείς επιθέσεις σου γι' αυτό το ποίημα.

Αλλά εγώ έγινα νομάρχης.

Pipe Smoker είπε...

Άσε κάτω το ψωμί ρε!