19 Φεβ 2008

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

Ο γλύπτης εκτελεί σκοπιές στο μάρμαρο
περιμένοντας να σκάσει
η οβίδα μιας μορφής στο κεφάλι του
να του δείξει του αγάλματος τα σύνορα.
Ο πόλεμος αρχίζει.

Ο γλύπτης εισχωρεί στο μάρμαρο
σκόνη γίνεται το ρούχο της μορφής
χιόνι πέφτει στο έδαφος
φροντίζοντας για κρυοπαγήματα.
Μα τα σύνεργα δε λυγίζουν
όταν έχεις βλέψεις
όταν στο έργο σου θέλεις να φωλιάσει κάτι
απ’ το αεροπλάνο που σε βομβάρδισε.

Ο ποιητής ανάποδα
το σκάλισμα αρχίζει απ’ τα μέσα.
Αλλού είναι τα δικά του σύνορα.
Όταν τελειώσει
μια τρύπα μένει στο μάρμαρο κενή
με γύρω της τη γλώσσα.
Είναι το ποίημα καλό; Δεν ξέρει. Περιμένει.
Τα ποιήματα πάντοτε σιωπούν
είτε πολλά έχουν να πουν είτε τίποτα.

Όταν τα ποιήματα έχουν πολλά να πουν
τα πουλιά εγκαταλείπουνε τα δένδρα
στριμώχνονται στην τρύπα του μαρμάρου
και φτερουγίζουν μες στη γλώσσα δυνατά.

Τέτοιο φτερούγισμα ακούγεται
ως τις μορφές του γλύπτη
το άγαλμα αρχίζει τις φιγούρες
χορεύει με το πάθος στα λευκά.

4 σχόλια:

Pipe Smoker είπε...

Τα έχουμε ξαναπεί, αλλά όχι online. Οι εικόνες εδώ με αρέσουν. Ειδικά οι στίχοι:

"Ο ποιητής ανάποδα
το σκάλισμα αρχίζει απ’ τα μέσα.
Αλλού είναι τα δικά του σύνορα.
Όταν τελειώσει
μια τρύπα μένει στο μάρμαρο κενή
με γύρω της τη γλώσσα.
Είναι το ποίημα καλό; Δεν ξέρει. Περιμένει.
Τα ποιήματα πάντοτε σιωπούν
είτε πολλά έχουν να πουν είτε τίποτα.

Όταν τα ποιήματα έχουν πολλά να πουν
τα πουλιά εγκαταλείπουνε τα δένδρα
στριμώχνονται στην τρύπα του μαρμάρου
και φτερουγίζουν μες στη γλώσσα δυνατά."

Churchwarden είπε...

Thanx, Pipes. Προσεχώς θα αναρτηθεί ξανά το Πρελούδιον, να συγκρίνομεν αντιδράσεις (εάν υπάρξουν).

Fuji είπε...

Ο πολυσχιδής τρόπος με τον οποίο χειρίζεσαι την ποιητική γλώσσα έχει παντού ένα σταθερό χαρακτηριστικό : Το βάθος και τη διεισδυτικότητα της σύλληψης των εικόνων και των ιδεών. Έτσι τελικά προκύπτει καi η πρωτοτυπία.
Η συγκεκριμένη εικόνα που επισημαίνει ο Pipes πράγματι ξεχωρίζει για την πρωτοτυπία της , μόνο που η πρωτοτυπία της "χτίζεται"μέσα στο ποίημα δεικνύοντας τελικά τη βαθύτερη ουσία της ποιητικής τέχνης. Άν έλεγα κάτι για τον τρόπο που γράφεις δε θα μου αρκούσε το "καλός τεχνίτης". θα έλεγα μάλλον ότι λειτουργείς ταυτόχρονα ως φυσιοδίφης και ως αρχιτέκτονας της ποίησης.

Churchwarden είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ, Fuji.