13 Φεβ 2008

ΣΕΝΤΟΝΙ ΚΟΝΙΟΡΤΟΥ

Στα υποκαταστήματα της γειτονιάς ανευρίσκεις
Τεχνοτροπία καλουπιού ανεπανάλειπτου
Και μακριά απ’ το ταμείο την τυλίγεσαι
Σεντόνι κονιορτού να σε ζεσταίνει τους χειμώνες

Με τον κονιορτό εργάζεσαι- και γητευτής
Δυο οδοντογλυφίδων και ενός ποτηριού
Σχηματίζεις τη γωνία του άσπρου πάτου
Και του τραπεζιού υπό του μυστικού σου

Προφανώς ένα πανί είναι απαραίτητο
Μεταξύ ποτηριού και στηριγμάτων
Προκειμένου όλοι να ξύνουν τα δόντια τους
Με αυτά που εσύ κοκκαλώνεις το ποτήρι
Όρθιο σε ένα του σημείο
Κισσός ενός τοίχου που τίποτα δε χωρίζει
Φαντασιόπληκτος μεταξύ άλλων υπαρκτών

Στο πανί προβάλλεις το έργο σου
Σήμερον ταχυδακτυλουργός ιδιοκτήτης οίκου
Αναπτύσσει τη μαγεία της ποίησης που πενθεί
Γεμίζοντας το ποτήρι με κάδρα βουβαμάρας
Όρθια σε μια τους ανοχή

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"Στο πανί προβάλλεις το έργο σου
Σήμερον ταχυδακτυλουργός ιδιοκτήτης οίκου
Αναπτύσσει τη μαγεία της ποίησης που πενθεί
Γεμίζοντας το ποτήρι με κάδρα βουβαμάρας
Όρθια σε μια τους ανοχή"

Ναι. Αυτός είναι ο ποιητής. Ο δουλευτής του κονιορτού, ο γητευτής του ποτηριού και των οδονντογλυφίδων , ο μάγος της κάθε στιγμής,αυτός που βλέπει όσα οι άλλοι δε βλέπουν,αυτός που οραματίζεται ή ταξιδεύει τη στιγμή που οι άλλοι ξύνουν τα δόντια τους...
Αν κάποιοι από αυτούς σταματήσουν να ξύνουν τα δόντια τους γιατί θα αντιληφθούν ότι η οδοντογλυφίδα που μέχρι στιγμής κρατούσαν ντύθηκε την αύρα της μαγείας για να εργαστεί ο "ταχυδακτυλουργός" την τέχνη του,τότε αυτοί θα είναι στο εξής το κοινό του. Το κοινό της ΠΟΙΗΣΗΣ και όχι των κατεστημένων ποιητών. Άπαξ και βρεθεί αυτό το κοινό, το κοινό που δε θα απαξιοί να διαβάσει και που θα αναζητεί την ποίηση γύρω του, τότε θα ανδειχτούν οι αληθινοί ποιητές...

Έχε την μέρα την καλή,της ποίησης τη μέρα!

Fuji

Churchwarden είπε...

Ωραίες οι ευχές σου...αλλά ευχές.

γητεύτρια είπε...

Η τελευταία στροφή πολύ δυνατή!
Όλο πολύ ωραίο είναι. Αλλά οι τελευταίοι στίχοι είναι φοβεροί!

Καλό βράδυ!

Churchwarden είπε...

Σε ευχαριστώ, γητεύτρια. Το ταχυδακτυλουργικόν κόλπον της στερέωσης ποτηριού σε ένα σημείο της βάσης του με δύο οδοντογλυφίδες και ένα πανί, το έμαθα από τον συμμαθητή μου Λάμπρο Μαντζαβίνο (υιό του γνωστού ταχυδακτυλουργού) που θα πάθαινε καρδιακή προσβολή αν ήξερε ότι ακόμα τον θυμάμαι.