30 Ιαν 2008

RAGE AGAINST THE DYING OF THE LIGHT


ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ

Μην πας σιγά στο βράδυ το καλό...

Μην πας σιγά στο βράδυ το καλό,
πρέπει να ουρλιάζουν και να καίνε αποβραδίς τα γερατειά·
αντιστάσου, αντιστάσου στου φωτός τον τελειωμό.

Αν και το ξέρουν οι σοφοί πως το σκοτάδι είναι σωστό,
γιατί άνοιξαν οι λέξεις τους και λάμψη πουθενά,
δεν πάνε αυτοί σιγά στο βράδυ το καλό.

Αποχωρώντας οι καλοί, θρηνούν για το χορό
που θ’ άστραφτε η συστολή σε μια ζεστή αγκαλιά.
Αντιστέκονται κι αυτοί στου φωτός τον τελειωμό.

Για ένα τραγούδι οι ατίθασοι, χτυπούν τον ήλιο στο φτερό
και το τραγούδι κάποτε θρήνος του ήλιου καταντά,
όμως δεν πάνε αυτοί σιγά στο βράδυ το καλό.

Οι σοβαροί, σχεδόν τυφλοί, στο τέλος βλέπουν φωτεινό
κι ολόχαρο μετέωρο να καίει τα μάτια τα τυφλά
κι αντιστέκονται κι αυτοί στου φωτός τον τελειωμό.

Κι εσύ, πατέρα μου, εκεί, στης θλίψης το βουνό,
σ’ εκλιπαρώ, κατάρα, ευχή τα δάκρυα σου τα σκληρά,
μην πας σιγά στο βράδυ το καλό.
Αντιστάσου, αντιστάσου στου φωτός τον τελειωμό.


[ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Γιώργος Μπλάνας]

6 σχόλια:

fuji είπε...

Εμπνευσμένη μετάφραση. Εμπνευσμένο και το περιβάλλον της ανάρτησης.

Churchwarden είπε...

Είναι ισχυρό το ποίημα. Ισχυρό το άσμα. Ισχυρό το φιλμ.

Pipe Smoker είπε...

Αν και προτιμώ τη μετάφραση του Καψάλη, ο Thomas δίνει ρέστα εδώ. Ή, απλά, είναι από τα λίγα ποιήματά του που κάτι καταλαβαίνω. Όπως και να έχει, τη δουλειά του την κάνει το εν λόγω γραφτό.

Churchwarden είπε...

@pipes: Σύρουμε γραμμή: "δίνει ρέστα"="κάτι καταλαβαίνω". Με μπέρδεψες.

Pipe Smoker είπε...

Είναι οι πισινές που κρατάω, όταν αποθεώνω ποιήματα του Thomas και του Eliot. Μπορεί και τα υπόλοιπα να είναι αριστουργήματα, αλλά εγώ να μην το έχω ανακαλύψει ακόμα. Μπορεί, βέβαια, η ουσία του αριστουργήματος να είναι άμεση συνέπεια της ανακάλυψης αυτής. Ασχέτως όλων των παραπάνω νυσταγμένων απόψεων, ο τρίτος στίχος πάλλεται σε κάθε στροφή.

PS: Θα βάλεις τη μετάφραση Καψάλη ή δεν πάει η διπλή ανάρτηση? Αν όχι, πες μου να το βάλω μετά τις Ardor.

Churchwarden είπε...

@pipes: Nτε μπάει. Κοιμήσου.