24 Ιαν 2008

ΤΟ ΦΥΛΛΟΚΑΡΔΙ ΜΟΥ ΤΩΝ ΑΣΜΑΤΩΝ

ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΡΑΤΣΑ ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΥ

Πρώτον: σε θέλουνε ακίνδυνη και να ξεχνάς˙
κ’ ύστερα καλή μ’ αυτούς φιλεναδίτσα
τρυφερή
υποσχετική
οι αχρείοι.

Φωνή μου ράτσα υψικαμίνου από πλευρό
ανοιχτό του αίλουρου, της ανηφόρας
απ’ τα εννιά σχοινιά του βούρδουλα
κι ο ήλιος φίδι μες στο σύρμα.
Μην ξεχάσεις˙ φτύσ’ τους.

Ας περιμένουν να σε σβήσω με νερό
ή κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων
ας περιμένουν οι αχρείοι.

ΕΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ

5 σχόλια:

εδώδιμος αποικιακός είπε...

Αφού σας θέλγουν τόσο οι αντιπροτάσεις κρεμάστε την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΒΑΝΙΤΙΑΣ του Κακν. με μουσική υπόκριση (χα!) EMERSON LAKE & PALMER.
Καλημέρα σε όλους!

Churchwarden είπε...

Καλημέρα, αγαπητέ. Μήπως έχετε πρόχειρο το ποίημα;

εδώδιμος αποικιακός είπε...

Δυστυχώς όχι. Αυτόν τον καιρό παρεπιδημώ μακράν της βιβλιοθήκης μου. Δεν πειράζει πάντως. Αρκεί η καλή σας θέληση. Noblesse oblige.

fuji είπε...

Μιας και ανοίγουν της καρδιάς τα φύλλα , μου επιτρέπεις να μου το αφιερώσω ; Ευχαριστώ σε προκαταβολικά και έμπυρα.

Churchwarden είπε...

Υποθέτω, fuji, αναφέρεσαι στο ποίημα. Αφιέρωσέ το σε.