25 Ιαν 2008

AΜΦΙΔΕΞΙΟΣ

Μια χούφτα σύννεφα διεκδικούν τα δάχτυλα του ανδρός
Μα ο ποιητής είναι αμφιδέξιος
Αυτό που οι άλλοι με το ένα χέρι πιάνουν
Εκείνος το αρπάζει με τη γλώσσα του
Γιατί των αμφιδέξιων τα χέρια
Είναι πάντοτε κατειλημμένα από ουρανούς
Κι έτσι ακίνητα αρέσκονται καταντικρύ του θαύματος
Της βελόνας που αιώνια μεταγγίζει˙
Οι άλλοι-βέβαια-καρφίτσα τη νομίζουν
Γιατί της μεταγγίσεως το σώμα
Αδύνατον είναι να φανεί στους αυτόματους
Η βρώση, άλλωστε, σάρκας ως αποκλειστική
Μονάχα τους κυνόδοντες μπορεί
Και ξύπνιους τους κρατά
Άθελά τους να προσεύχονται για αίμα

Ώσπου το αίμα πια γεύση δεν έχει

Μόνον οσμή: μυρίζει ο μωρός
Τις στάλες της μετάγγισης
Μιας καρφίτσας που βελόνα στο βάθος είναι
Και νέφη αδειάζει Εύας στη γλώσσα του ποιητή
Τόσα που σχήμα ν’ αλλάζει ο πηλός
Μέσα στο ένα και αυτό υπερβατό του σχήμα

Και ευφραίνεται

Μόνον οσμή: μυρίζει o μωρός
Τις στάλες της μετάγγισης
Μιας καρφίτσας που βελόνα στο βάθος είναι
Και νέφη αδειάζει Εύας στη γλώσσα του ποιητή
Τόσα που σχήμα ν’ αλλάζει ο πηλός
Μέσα στο ένα και αυτό υπερβατό του σχήμα

Της ποίησης

Γιατί είναι αυτό το στήθος που αιώνια ξιφουλκεί
Ό,τι δεν είναι αίσθηση εκτός ξιφολαβής
Αφού η μάχη κάπου πρέπει να κερδίζεται

2 σχόλια:

fuji είπε...

Ο/Η fuji είπε...
Ευχαριστώ σε ,ποιητή , για της ποίησης τα σύννεφα που αδειάζεις στη ζωή μας , για την ποίηση που μεταγγίζεις στην ποίηση...


Καταλαβαίνεις μου την έκπληξη όταν είδα να αναρτάς ξανά σήμερα το " ΠΡΟΦΙΛ " σου , νιώθεις μου το δέος όταν στη θέα των νεφών αποδείχθηκε περίτρανα ότι δεν έχουν ειπωθεί ακόμα όλα τα "πως"... "και νέφη αδειάζειΕύας στη γλώσσα του ποιητή"

Επίτρεψε μου ,δε ,να σου πω ότι ανέκαθεν γνώριζες τον Grappelli και , οπωσδήποτε, αυτός γνώριζε εσένα ... Πως αλλιώς ; "αφού των αμφιδέξιων τα χέρια είναι κατειλημμένα από ουρανούς..."

Αν βρέξει πάντως σήμερα o ουρανός , να το ξέρεις, θα βρέξει ποίηση ...

25 Ιανουάριος 2008 6:47 πμ

Churchwarden είπε...

Βλέπω επανήλθαμε στο γνωστό ύφος. Καλό είναι αυτό. Σε ευχαριστώ.