14 Ιαν 2008

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ

"Στην εκπομπή Συναντήσεις του Λευτέρη Παπαδόπουλου προσκαλούνται μόνον σπουδαίοι". Δεν ξέρω αν η πρόταση αυτή είναι σωστή. Η ακόλουθη, πάντως, είναι σίγουρα σωστή: "Στην εκπομπή του Λευτέρη Παπαδόπουλου Συναντήσεις προσκαλούνται μόνον διάσημοι". Στις συναυλίες των διασήμων, οι άνθρωποι στoιβάζονται να τραγουδήσουν, να χειροκροτήσουν και να κλάψουν. Όταν, καμιά φορά, συλλογίζομαι την οφειλή του υπερκείμενου στους στοιβαγμένους, καμιά τέχνη δε μου μοιάζει αρκετή για την επιβεβλημένη ανταπόδοση. Ποιο ποίημα, ποιο τραγούδι, ποιο άγαλμα, ποιο φιλμ, ποιος πίνακας μπορεί, στ' αλήθεια, να αμείψει τους στoιβαγμένους; Κανένα. Όταν, λοιπόν, δεν μπορείς να αποπληρώσεις τον δανειστή σου, τι πρέπει αντ' αυτού να πράξεις; Στα χείλη του, ελαχίστως, οφείλεις να στάξεις μια σταγόνα σεβασμού. Στην εκπομπή του Λευτέρη Παπαδόπουλου Συναντήσεις προσκλήθηκε προσφάτως ο αοιδός Μιχάλης Χατζηγιάννης. Παρακολουθώντας τη συνάντηση αδιάφορα, άκουσα κάποια στιγμή τον αοιδό να λέει πως συχνά τον επισκέπτονται άνθρωποι στο καμαρίνι του, να του πουν τι τους αρέσει και τι όχι. "Τολμάνε;", ρώτησε με στόμφο ο Λευτέρης Παπαδόπουλος- φαίνεται θέλει τόλμη το γούστο στoιβαγμένου. Δεν κατάφερα να ακούσω την απόκριση του αοιδού, τον οποίον εκτιμώ βαθύτατα για την έκπληξη που μου προκαλεί η αναντιστοιχία του φωνητικού του βάθους και της σωματικής του διάπλασης. Τον είδα, όμως, τόσο καθαρά να σηκώνεται προσβεβλημένος και να φεύγει, αφήνοντας ενεό τον Λευτέρη Παπαδόπουλο να συναντάται με σπουδαίους, ώστε να ξέρω πως πάλι με παρέσυρε η παραίσθηση. Κατά τα λοιπά, απεχθάνομαι τη φωνή της Χαρούλας Αλεξίου και παραθέτω το ωραιότερο των ασμάτων του αοιδού.

2 σχόλια:

Γιωργος Κεντρωτης είπε...

Απευθύνω το Χαίρε και από το "σπίτι" σας. Ο Παπαδόπουλος ήταν κάποτε κορυφαίος στιχουργός. Εζήλωσε "δόξες" άλλων και κατήντησε δευτερότριτος ποιητής (με καθοδικές τάσεις) και διανοούμενος της χοντρής πλάκας. Ο Χατζηγιάννης μού είναι παντελώς αδιάφορος.

Churchwarden είπε...

Χαιρετίζω σας και από του οίκου μου. Για το αν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος υπήρξε ποτέ κορυφαίος, δεν έχω άποψη. Για το περί διανόησης της χοντρής πλάκας-καίτοι ελαφρώς ασαφές, η διαίσθηση με οδηγεί στη συμφωνία. Τραγούδια της πλάκας ίσως είναι και αυτά του Μιχάλη Χατζηγιάννη- όχι, όμως, κατ'εμέ, και η φωνή του.