14 Νοε 2007

UNDER A VIOLET MOON

Yποθέτω πως κάποιοι από τους φίλους μου-και έχω τέτοιους, που δύναμαι ολάκερες πόλεις να βυθίσω στην απέραντη έρημο-όταν ακούν το όνομα Ritchie Blackmore, με σκέφτονται. Όπως κάποτε προσπάθησα να πω και στον ίδιο τον καλλιτέχνη, αυτή η κιθαριά μού θυμίζει alternative space travels on the dark strings of enlightenment. Όπως και να 'χει, ιδού βιντεάκι για ακρόαση. Συνοδεύσατε με στίχους υπό Χρίστου Λάσκαρη:


Σ’ αυτό το απέραντο σούπερ-μάρκετ,
που πάνω του τσακίζονται
όλα τα όνειρα,
εδώ,
στη μοναξιά των διαδρόμων
θα με βρεις

με το καρότσι μου να περιφέρομαι.




2 σχόλια:

fuji είπε...

Εκθαμβωτική η επιλογή του βιντεακίου. Λείπει, όμως ,κάτι από την απέραντη ατμόσφαιρα του Υδροβάτη ή την ατμοσφαιρική απεραντοσύνη της Αδελφότητας.Δεν αρκεί νομίζω το απέραντο σούπερ μάρκετ του Λασκαράκου.

Churchwarden είπε...

Αν σου πω ότι δε μου άρεσε η φραστική αντίθεση, θα'ναι ψέματα. Για το ποίημα, όμως, δε συμφωνώ. Είναι λίαν ατμοσφαιρικό. Ευχαριστώ για την αποθέωση. Αν σου πω ότι δε μου αρέσει, πάλι ψέματα θα είναι.