13 Νοε 2007

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ



Aπό τη δεύτερή μου συλλογή "ΥΔΡΟΒΑΤΗΣ", ένα κείμενο κι ένα ποίημα. Έτσι. Για την τάξη.



ARS GRATIAE ARTIS



Η έμπνευση αναδύεται γνήσια ως τηλεπισκόπηση σταυρανθέος. Έκαστο πέταλο οφείλει να ματώνει σε αποστολή διατεταγμένη πολυφασματικού ορίζοντα. Συνειδητοποιώντας το κοινότοπο της διεκδίκησης του όλου, εγκλείεσαι σε δωμάτιο κατοχύρωσης κλιβάνου σωματικών υγρών, τη μαθηματική ολοκλήρωση του ελαχίστου χώρου ψυχανεμιζόμενος. Κατοχυρώνεις εσωτερικά το αυτονόητο δικαίωμα του ανεπανάληπτου αρωματοποιού- αρκεί γι’ αυτό το σώμα- και συμπορεύεσαι με τη λέξη στην ιδιωτική επικονίαση. Η απεικόνιση προκύπτει ως αναπαράσταση ψηφίου προσωπικής φωτογραφικής οικοσκευής. Η αποκάλυψη πάντοτε δείχνει το Βορρά και βορά γι’ αυτό γίνεται των Πολύχαιτων οσμών του εμπορίου. Ουδέποτε, όμως, επιμένεις στην ηθολογία τους, καθότι ο δείκτης του Nότου Νοτιά θα φέρει ως Δαναός εκθαλάσσωσης- κι αποχαιρέτα τη τη λέξη. Η αποκάλυψη γρατζουνά ποικιλοτρόπως τους λείους μυς της έμπνευσης. Ξημερώματα νομίζεις πως κατήργησες τα πλεοπόδια ως μέθοδο διαχωρισμού του φύλου των ισοπόδων εφευρίσκοντας τον ετεροφυλετικό μεταεκδυτικό χρωματισμό. Άλλοτε ταυτίζεις τις γραμμώσεις χειλέων γυναικός με τις μοιροφέρουσες γραμμώσεις της παλάμης σου ως επιταγές μεταφυσικής. Πότε πότε αιωρείσαι στην τροπόσφαιρα του τσίρκου, καπνίζοντας ένα το τσιγάρο ως προνόμιο των ριψοκίνδυνων που πολλά καπνίζουν και εννοούν. Οι αχρείοι. Φθάνεις τότε στο τέταρτο πέταλο του σταυρού που μη μου άπτου διπλώνει προστατευτικά το πρόσωπό σου στου γνώριμου ύδατος την εμφάνιση. Γεννάς ηλεκτρισμό σ’ όλων των ατμόπλοιων τις διασταυρώσεις. Το κύμα υδρολύεις σ’ όλης της άμμου την έκταση. Ο αντίχειρας στο ζυγωματικό, τα δάχτυλα ελεύθερα έννοιας, μεταξύ δείκτη και μέσου καπνός. Εσώκλειστος της μοναξιάς σου, εμφανίζεσαι άτρωτος: Αυτός είσαι. Με τη φαντασία απαραιτήτως κόσμημα σε δέρμα χαμαιλέοντος.



ΠΙΕΣ



Είσαι άγγελος;
Έχω ακούσει για σένα
Σ’ όλα τα πρωινά φεγγάρια της μοναξιάς μου
Σ’ όλα τα πρωινά
Φεγγάρια της μοναξιάς μου έμαθα
Πως ειν’ αμάρτημα βαρύ το δέρμα σου ν’ αγγίξω
Απόψε πάλι τραγουδάς, Μαρία της γραφής μου
Σειρήνες της διαδρομής
Λωτοί της πλεύσης οι στροφές σου
Μου στέλνουν βέλος την προσέγγιση στ’ αυτιά
Ιθάκη της θωπείας
Μα εγώ έμπειρος βουτώ στη σκανταλιά
Βολβών λευκού χαρτιού, αθώων καλυπτρίδων
Εσένα
Που προστάζεις υγρού ματιού εγκυμοσύνες
Έμπειρος απόψε θα ντύσω
Σκαρφάλωσε απόκρημνη στης γλώσσας μου την άκρη
Κόψε μια φούχτα κύτταρα και πλέξε
Πλέξε αγκάθια μου τις σιωπές
Στου στήθους σου τους ήλιους
Γείρε νανουρίζοντας των ώμων μου τους κεραυνούς
Σκέπασε με θάλασσες το φως τους και γδάρε
Γδάρε το συμπαγές της μέσης μου
Καπέλο στο πλευρό σου
Κάλεσε τη θλίψη των δαχτύλων μου στη γλώσσα σου
Σπάθισε το χιόνι της με εκπνοής αλάτι και λούσε
Λούσε σου τα μαλλιά
Μ’ όλων των χρόνων τη διάπαυση
Κρυώνεις;
Τυλίξου τον ιδρώτα του μετώπου μου
Καυτό μου πέπλο παρειάς αντί δακρύων
Φύτεψε σ’ αμμοβροχές
Παρθένα τη γέννησή μου
Κι άνοιξε τα πόδια σου
Άνοιξε τα πόδια σου στις λέξεις μου και
Πιες
Ποτό το σπέρμα της ψυχής μου

5 σχόλια:

Pipe Smoker είπε...

Επίσης ένα από τα αγαπημένα μου. Ένα από τα καλύτερα ερωτικά ποιήματα που έχω διαβάσει ποτέ. Συγκαταλέγεσαι ανάμεσα στην ομάδα των Eluard, Λειβαδίτη, Καββαδία, Αλεπουδέλη, Baudelaire. Και για τα ρεύματα και τους κριτικούς ποσώς με ενδιαφέρει. Η σύνθεση της ομάδας είναι σε μία δυναμική κατάσταση. Συνεχώς αλλάζει. Και απαρτίζεται από ανθρώπους που έχουν γράψει έστω και ένα ερωτικό ποιήμα που μου έχει προκαλέσει αυτό που μου προκαλεί το "ΠΙΕΣ". Προσπάθησα να γίνω σαφής για τον λόγο που είναι ένα από τα αγαπημένα μου. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα, έστω και με τον φλύαρο περιφραστικό μου λόγο.

Churchwarden είπε...

ΛΑΘΟΣ.To κείμενο είναι σατανιστικό.

Pipe Smoker είπε...

Πάντως τον Slade δεν τον βλέπω ακόμα στις αγαπημένες ταινίες και ανησυχώ.

Churchwarden είπε...

To "Αnd Justice For All" δε σου κάνει; Εκεί ειπώθηκε originally το ''the whole court room is out of order''...

Pipe Smoker είπε...

Θα συμβιβαστώ προς το παρόν με αυτό, αλλά περιμένω αποκατάσταση στο μέλλον.

PS: Γράψε το σχόλιό σου για τις καπνοσύριγγες στο σωστό post.